Ota-onasi vafot etgach, o‘n bir yoshli Ilyos opa-singillari bilan birga bolalar uyiga tushib qoladi. Bu yerda u erta ulg‘ayishga va bolalarga har doim ham eng kerakli narsa — e’tibor, qo‘llab-quvvatlash va oddiy insoniy mehr yetishmaydigan joyda omon qolishga o‘rganishga majbur bo‘ladi.